Time traveler / Χρονοταξιδιώτης

[Scroll down for English]

Κάθε εποχή έχει τα θετικά και τα αρνητικά της. Εσύ γεννήθηκες σε αυτή την εποχή για κάποιο λόγο. Μπορεί να μην σου αρέσει, αλλά έτσι έχουν τα πράγματα. Δεν μπορείς να το αλλάξεις. Δεν είσαι χρoνοταξιδιώτης. Μα ακόμη κι αν ήσουν ικανός να ταξιδέψεις στο χρόνο, σύντομα θα νοσταλγούσες μια άλλη εποχή. Και μετά από αυτή μια άλλη. Ξανά και ξανά. 

Κάθε φορά που θα ταξίδευες όμως, θα κατέληγες στο σημείο απ’ όπου ξεκίνησες το ταξίδι σου 

– στο παρόν 

Δεν μπορείς να το αποφύγεις. Πάντα θα γυρνάς πίσω. 

Γι’ αυτό βρες ένα τρόπο να χωρέσεις σε αυτή την εποχή κι αν δεν μπορείς, τότε βρες ένα τρόπο να το αλλάξεις ώστε να σου αρέσει. 

Γίνε η αλλαγή που θέλεις να δεις στον κόσμο και θα σε ακολουθήσουν κι άλλοι. 

Πρέπει κάποιος να κάνει το πρώτο βήμα

Γίνε το πρώτο βήμα.

Γίνε η αλλαγή.

 

I stayed up all night listening to Jazz songs. It’s 5am. I can still taste the Jack I drunk in my mouth. 

Note to sleepy self:                            

1.  Be nostalgic about the past

2.  Dream about the future      

3.  Focus on the present          

Every era has its ups and downs. You were born in this era for a reason. You may not like it but this is how it is. You can’t change it. You are not a time traveler. And even if you were able to travel through time, you would soon be nostalgic about a different era. And soon you would find another one. And another.

But every time you traveled, you would end up at the spot where you started your journey

-at the present.

You can’t avoid it. You will always be coming back. 

So find a way to fit in this era and if you don’t like it, find a way to change it so that you will like it.

Be the change you wish to see and others will follow you.

There just has to be someone to make the first step.

Be that first step.

Be the change. 

Το puzzle της ψυχής

[scroll down for English]

Αλήθεια έχεις σκεφτεί ποτέ πόσους ανθρώπους έχεις συναντήσει στη ζωή σου; Πόσοι από αυτούς γίνανε αγαπημένοι ή απλοί γνωστοί και πόσοι ανεπιθύμητοι ή ίσα υποφερτοί;

Προσπάθησα πολλές φορές να υπολογίσω μα πάντα μπερδεύομαι και χάνω το μέτρημα. 

Γνωρίζεις λοιπόν, χιλιάδες ανθρώπους. Και ο καθένας από αυτούς προσθέτει ένα κομμάτι συμπληρώνοντας το puzzle της ψυχής σου. Κάποιοι προσθέτουν περισσότερα κάποιοι λιγότερα. Όμως μόνο ένας άνθρωπος κρατά τα κομμάτια ενωμένα.

Από όλους αυτούς, μόνο ένας ολοκληρώνει την ψυχή σου.

Αυτός που καθρεφτίζει στα μάτια του το είναι σου.

Αυτός που με ένα χαμόγελο γιατρεύει τις πληγές σου.

Αυτός που σε καταλαβαίνει δίχως να μιλάς.

Αυτός που θα’ θελες να έχεις για πάντα στη ζωή σου.

Έρχεται όμως η στιγμή που φεύγει και μαζί του παίρνει όλα τα κομμάτια του puzzle. Τα γκρεμίζει αφήνοντας πίσω ένα κενό.

Τότε είναι που ξεκινάς ξανά το μέτρημα.

Τότε είναι που ξεκινάς να δίνεις ξανά σημασία στους περαστικούς.

Τότε είναι που οι άνθρωποι θα ξεκινήσουν ξανά να σου προσφέρουν κομμάτια για το puzzle σου.

Τότε είναι που θα έχεις ανάγκη αυτά τα κομμάτια.

Θα προσθέτεις συνέχεια καινούργια μα ποτέ δεν θα ολοκληρώνεις το puzzle.

Ποτέ γιατί το τελευταίο κομμάτι θα το κρατά αυτός ο ένας άνθρωπος.

Και τότε θα νιώθεις πως ποτέ ξανά δεν θα ’σαι ευτυχισμένος. Ποτέ γιατί πάντα θα σου λείπει αυτό το ένα κομμάτι που κάνει όλα τα υπόλοιπα να μοιάζουν μηδαμινά μπροστά του.

Και θα συναντάς νέους ανθρώπους. Κάποιοι θα γίνουν αγαπημένοι, άλλοι απλά γνωστοί. Κάποιοι ανεπιθύμητοι και άλλοι ίσα υποφερτοί.

Και θα μεγαλώνει η λίστα, θα πληθαίνουν τα κομμάτια.

Ώσπου μια μέρα το puzzle θα ολοκληρωθεί ξανά!

Μια μέρα θα γνωρίσεις αυτόν τον ένα άνθρωπο που θα κρατά το τελευταίο κομμάτι.

Μα πως γίνεται να το κρατά; Δεν υπάρχουν ίδια κομμάτια. Πώς γίνεται να βρίσκω το κομμάτι ξανά; Και ξανά; Και ξανά;

Γίνεται, γιατί στην τελική, αυτό το τελευταίο κομμάτι το οποίο γυρεύουμε όλη μας τη ζωή, δεν το κρατά κανένας άλλος.

Αυτό το κομμάτι το κρατάμε εμείς.

Και ολοκληρώνουμε το puzzle μόνο όταν εμείς το θελήσουμε.

Και όταν το ολοκληρώσουμε, τότε είμαστε σε θέση να βρούμε κάποιον για να το μοιραστούμε μαζί του.

 

Have you ever thought about how many people you've met in your life? How many of them became dear ones or acquaintances and how many of them became unwanted or unbearable?

I tried many times to figure this out but i always get confused and loose the count. You meet thousands of people and each one of them adds a piece into your puzzle, the puzzle of your soul. Some people add more pieces and some less. But only one person can hold those pieces together. 

Only one of them can complete your soul.
He, who can reflect your being in his eyes.
He, who can heal your wounds with his smile.
He, who can understand you without the need to talk.
He, who you want for ever in your life.

But there comes the moment he leaves you and he takes all of those pieces with him. He breaks them leaving you empty inside.

And then, you start counting again.
Then, you start paying attention to the passengers.
Then, people start adding pieces to your puzzle.
Then, you need those pieces.

You will add new ones but you will never manage to complete the puzzle.

Never, because that one person holds the last piece

And then you’ll feel like you are never going to be happy again. Never, because you will be missing that last piece which makes the rest of them seem minimal compare to it.

And you’ll meet new people. Some of them will become dear ones, some acquaintances. Some unwanted and some unbearable

And your list will grow, the pieces will multiply.

Until one day your puzzle will be completed again!

One day you’ll meet that one person who will hold the last piece.

But how is that possible? There are not identical pieces. How come I find that piece again? And again? And again?
 
It is possible, because that last piece we are searching for our whole lives, isn’t someone else’s.

We are holding that piece.

And we complete the puzzle only when we want to complete it.

And when the puzzle is complete, then we are able to find someone to share it with him.